از زمان تشخیص تمایزات ماهوی میان پدیدارهای طبیعی و انسانی، شناخت و بکارگیری روش های علمی متناسب با پرسش های حوزه علوم اجتماعی، همواره از جمله زمینه های حساس و پویای روش شناسی این علوم بوده است. این موضوع در خصوص مطالعات سیاست عمومی نیز صادق است. در ذیل این تلاش ها برخی پژوهشگران با مدنظر قراردادن اختلافات میان عقاید اثبات گرا و پسااثبات گرا، ایده «چارچوب تحلیل روایی سیاست» را معرفی نموده اند. باور مشترک این جریان تاکید بر برتری روایت ها در برساختن جهان اجتماعی انسان ها است. مقاله حاضر تلاش دارد با معرفی «چارچوب تحلیل روایی سیاست» که کم تر از ده سال از عمر آن می گذرد راهگشای پژوهشگران در درک ابعاد نظری و عملی این چارچوب باشد. بر این اساس تلاش شده است علاوه بر ارایه مبانی نظری چارچوب تحلیل روایت، نحوه پیاده سازی آن در پژوهش نیز به صورت گام به گام تشریح شود.

هدف از انجام پژوهش حاضر، شناسایی عوامل مؤثر بر اجرای خط مشی عمومی گردشگری در استان گیلان است. از این رو در زمره ی پژوهش های توسعه ای است و از حیث روش شناختی نیز از استراتژی پژوهش کیفی با رویکرد استقرائی که از فلسفه تفسیری-برساخت گرایی تبعیت می کند بهره گرفته شده است. جامعه مورد مطالعه پژوهش شامل خبرگان حوزه گردشگری، خط مشی گذاری عمومی، گیلان شناسی و علوم جغرافیا است، که تعداد 20 نفر براساس روش نمونه گیری هدفمند با ماهیت گلوله برفی مورد مصاحبه قرار گرفتند. نتایج تحلیل حاکی از پنج عامل فناورانه، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و در نهایت سیاسی-اداری بود. مقوله اصلی سیاسی-اداری؛ شامل کاهش بروکراسی، آموزش و توسعه و بهبود منابع انسانی است. مقوله اصلی اجتماعی، شامل تقویت مسئولیت اجتماعی، افزایش مشارکت مردم و سازمان های مردم نهاد، مراوده صحیح بخش اجرائی با ساکنین بومی، بهره گیری از سرمایه اجتماعی است، مقوله اصلی فرهنگی، شامل بهره گیری از نمادهای فرهنگی، بومی سازی خط مشی، تأکید بر ساختار فرهنگی هر منطقه است و مقوله اصلی فناورانه که شامل تأکید بر تبلیغات رسانه ای و تقویت زیرساخت فناوری و در نهایت مقوله اصلی اقتصادی شامل حکمرانی مشارکتی، برنامه ریزی صحیح مالی و بودجه می باشد. دستاورد ویژه پژوهش حاضر، تمرکز بر بخش اجراء خط مشی گذاری و اهم دانستن عوامل گوناگون فرهنگی، فناورانه، اجتماعی، اقتصادی، سیاسی-اداری در پیاده سازی موفق خط مشی گردشگری است. چنین نتایجی گویای این واقعیت است که عوامل اقتصادی در اجرا مؤثر خط مشی یه تنهایی نقش ندارد بلکه سایر عوامل دیگر نیز نقش آفرینند که در بسیاری از پژوهش های مشابه مورد غفلت قرار گرفته اند.

افکار عمومی یکی از عوامل اصلی تاثیر گذار بر سیاستگذاری عمومی است. جایگاه افکار عمومی بسته به نوع نظام سیاسی، متفاوت است و فرایند سیاستگذاری نیز از ماهیت نظام سیاسی تاثیر می پذیرد. تاثیر گذاری افکار عمومی بر سیاستگذاری عمومی با توجه به ماهیت و شکل نظام سیاسی متفاوت خواهد بود. این مقاله در صدد است این تاثیر گذاری را در فرایند سیاستگذاری عمومی مورد بررسی قرار دهد.

سیاست گذاری واژه ای است که با حکومت، دولت، جامعه، و مسائل عمومی آن گره خورده و تداعی کننده اقدام دولت در اداره صحیح امور عمومی است. از زمانی که سیاست گذاری عمومی به عنوان علمی دانشگاهی در جهان مطرح شده است تقریباً چهار دهه می گذرد. تئوری سیاست گذاری مرتبط با عواملی است که در چرخه سیاست گذاری دخیل هستند. این نوشتار می کوشد تا بدون ورود به مفاهیم تخصصی در علم سیاست نظیر سبک های سیاست گذاری یا رژیم های سیاسی به تعریف و توضیح مفاهیمی ساده ولی مؤثر بر این چرخه بپردازد. مفاهیمی به ظاهر ساده که اگر مورد پرسش قرار گیرند پیچیدگی های ذاتی شان پدیدار می شود. سیاست گذاری به شکل های مختلفی ممکن است با شکست مواجه شود. ولی برای این که موفقیتی به سیاست گذاری نسبت داده شود باید در سه بعد اصلی موفق باشد، سیاست گذاری، فرآیند اجرایی، و منابع سیاسی. بسیاری از تحلیلگران بر ناکامی برنامه ها تمرکز کرده و بر بهبود ابزارها تاکید کرده اند. ولی به همین اندازه لازم است به فرآیندها و منابع سیاسی توجه نمود. سیاست گذاران و مدیران علاقه مند به اجتناب از شکست های عمده در برنامه ها، باید توجه بیشتری به تحقیق و نیز پیاده سازی سیاست ها داشته باشند تا دانش خود را از نتایج برنامه های ممکن بهبود بخشیده و عدم قطعیت و ریسک در این حوزه کاهش دهند.

هر یک از مسائل و موضوعات عمومی ابعاد متعددی دارند. از سوی دیگر، نظام حکمرانی و خط مشی عمومی که برای حل این مسائل ایجاد شده است نیز از ارکان متعددی تشکیل شده است. درنتیجه برای پیشگیری از واگرایی هر دو دسته این تعددها و آسیب های مربوط به آن، نیازمند یکپارچگی هستیم. از این رو هدف تحقیق حاضر آن است که مشخص شود چگونه می توان به یکپارچگی در نظام خط مشی عمومی و حکمرانی شامل همه ارکان و ابعاد مسائل رسید. در پژوهش حاضر که هدف آن کاربردی است از روش نظریه داده بنیاد به عنوان روشی کیفی برای گردآوری و تحلیل داده ها، استفاده شده است. جامعه آماری تحقیق، متشکل از آن دسته از استادان و خبرگان متخصص در ابعاد و زوایای متعدد و مختلف خط مشی های عمومی بوده است که در نهادهای خط مشی گذاری عمومی کشور سمت هم داشته اند. روش نمونه گیری، نمونه برداری هدفمند با تعداد نمونه 16 نفر و ابزار آن مصاحبه بوده است و الگوی به دست آمده از مصاحبه ها، با روش دلفی اعتباربخشی شده است. مولفه ها و کاربردهای الگو در پایان مقاله به صورت خلاصه تبیین شده است.

«مالیه عمومی و سیاستگذاری عمومی: مسوولیت ها و محدودیت های دولت» تلاش دارد با بهره گیری از دستاوردهای علم اقتصاد، به تحلیل ابعاد سیاستگذاری عمومی بپردازد. این کتاب با تمرکز بر اصول نظری حاکم بر رفتار عوامل اقتصادی، شامل مدل های مبتنی بر نظریه انتخاب عمومی و بدون درگیرشدن با جزئیات کاربردی، ارائه دهنده بینشی نسبت به فرایندهای تصمیم گیری عمومی است. از جمله مشخصات این اثر، اتکای آن به برخی موضوعات و مدل های نظریه بازی ها، اقتصاد اطلاعات، اقتصاد رفتاری، عدالت اجتماعی و فلسفه سیاسی است.

در این مقاله مشارکت عمومی و تاثیرات آن در خط مشی گذاری های عمومی بررسی می شود. در این راستا ضمن بررسی برخی تعاریف از خط مشی گذاری عمومی و مشارکت عمومی، هدف از مشارکت عمومی، انواع مشارکت عمومی و در نهایت مزایا و معایب آن عنوان می گردد. نتیجه نشانگر آن است که هر چند مشارکت شهروندان در خط مشی گذاری های عمومی امری ضروری است، میزان و شیوه مشارکت باید متناسب با شرایط فرهنگی، سیاسی و اجتماعی هر کشور تعیین گردد.